شنبه 21 فروردین‌ماه سال 1389
توسط: روزبه

نوروزنامه؛ از ایران تا ایران

همیشه باید بیایی و از نوروز تعریف کنی، تو هر شرایطی باید بیایی و بگی نوروز کجا بودی چی کار کردی چی به تو گذشت! همیشه نوروز من یکی از بی سر و صداترین روزهام بوده! نمی دونم چرا. ولی همیشه این گوه بوده.  

امسال هم این چنین شد ولی هفته دوم نوروز مانند سه سال پیش از اون تصمیمی های یهــــویی گرفتیم و آماده رفتن به دیار مردمانی شدیم که همیشه دوستشان می داشتیم! اشتیاق پایان ناپذیر من به اورامان و سقز و سردشت و مهاباد شوندی شد که این تصمیم عملی بشه.  

سفر پرماجرای ما از همون آغازش روشن بود که سفر به یادماندنی رو در پیش داریم! از سبز های جاده ای گرفته تا تفتیش بدنی دهگلان و خوش آمد گویی کورد ها !

تو این سفر چیز هایی رو دیدم که شاید نباید می دید! همیشه برام پرسش بود نفتی که از زیر پای خوزستانی ها بیرون می یاد چرا باید تو کویری مانند اصفهان و کرمان خرج بشه! زمانی که از نجف آباد اصفهان بیرون میری و کم کم به سمت استان لرستان می روی اشک تو چشمات جاری میشه.  

به ازنا که می رسی به الیگودرز که می رسی، زمانی که هتا یک کارخونه مواد شوینده (ساده ترین کارخانه ای که میشه در منطقه ای زد) هم نمی بینی به کل یادت میره که آره، داری تو معدن سنگ ایران گام بر میداری!

به قروه که می رسی بلند ترین و شیک ترین ساختمونی که می بینی زندان اونجاست! زندانی که تا شعاع چند صد متریش هتا موبایل تو دستت آنتن نمیده! از قروه که می زنی بیرون تنها یک چیز نگاه تو رو جلب می کنه، صدای لاستیک های ماشین و بالا پایین رفتن ماشینی که توی اون نشستی! آسفالتی که هیچ شباهتی به نامش نداره، هتا خر هم کلاسش اجازه نمیده روی این آسفالت گام برداره.
نزدیک های سنندج تو یاد دوران پیش از تاریخ بشر می یفتی! پلیشش رو به روی چشم زن و بچه و شوهر و مادر و پدرت بهت دست می زنه که مبادا باهات "چیز میز" خوراکی باشه!
به دیواندره که می رسی یاد ازنا می یفتی! (از ازنا هم بدتر!) تنها چیزی که به چشم می یاد و از در و دیوار دیواندره بیرون می زنه، فقر و بدبختیه با یه مشت آدم ساده پوش و زیبا. دیگه هیچی نمی بینی. کم کم داریم به عروس ایران می رسیم!

به بوکان که می رسی، نمی دونی که از میاندوآب بری به سمت مهاباد یا از جاده غار سهولان بری! از میاندوآب که بری انگار یک دور، دور خودت زدی و پس از اون رفتی مهاباد! از یه طرف می ترسی از جاده غار سهولان (تو شب) بری که مبادا "برادران راه زنت!" بریزن "طلا ملا" های مامانت رو ببرن!
به هر حال ما به خاک پاک ایران باور کردیم و به سخن های "کلاغه" گوش ندادیم و از همون راه غار سهولان رفتیم. راه زنی هم نبود، کسی هم نکشتمون! تازه تو جاده وایسادیم (ساعت نزدیک به 10 شب بود) و از فشار خودمون رو راحت کردیم!... به مهاباد که میرسی تنها باید سرت رو از ماشین بیاری بیرون و تا می تونی داد بزنی و درود به ایران بفرستی.

نمی دونم چرا حسی که وارد پاسارگاد و مرودشت میشم در لحظه رسیدن به مهاباد و اورامان هم دارم! هتا آرامگاه آناهیتا هم این حس رو ندارم! یه جاهایی حس نوستالوژی تو رو توانمند تر می کنه! دوست داری از ماشین لعنتی پیاده شی و روی خاک اون (مانند آسفالت قروه) گام برداری. مانند اسلام آباد غرب، سردشت.. بوی باغ های انگور سردشت، بوی شیمیایی "برادران و صدام" رو خنثی می کنه! دوست داری خاک سردشت رو تو دستت مشت کنی، نگاهش کنی، ولش نکنی! دوست نداری دستاتو باز کنی..

این سفر بیش از این برای من "خوش گذرونی" باشه، درس میهنم رو یاد داد.

نظرات (3)
صادق
یکشنبه 22 فروردین‌ماه سال 1389 ساعت 11:01 ق.ظ
سلام

وب زیبایی داری

سری به وب من بزن

مرسی منتظرم

اما بهترین وبلاگ یادت نره اخر هست
پاسخ:
درود.
ممنون.
ولی شما که آدرس وب تون رو نذاشتین ؟؟
امتیاز: 0 0
محسن
دوشنبه 23 فروردین‌ماه سال 1389 ساعت 11:53 ب.ظ
راهزن هم اگه باشه راهزنانی هستند که خودشان آی دزد آی دزد می کنند. هیچ راهزنی در کردستان نیست که بومی آن جا باشد. بگذریم از آفتابه دزد ها که همه جا هستند ولی همان هم اگر به تورتان می خورد می توانستی با خیال راحت شب را در خانه اش صبح کنی.
انگاری بهرحال عید بهت خوش گذشته. با ایران گردی و کوردستان گردی. کوردها اولین ساکنان ایران بوده اند و اولین سلسله پادشاهی ایران یعنی مادها کورد بوده اند. کردستان ایران است.
پاسخ:
اون که شوخی بود.
خانواده ما به کل اهل ریسک کردنه! درسته که همون چند سال پیش هم از همون جاده رفته بودیم مهاباد ولی ظهر بود.
امسال شب بود و به جز خودمون چند تا ماشین اونم همه با نمره پلاک مهاباد دیدیم. هیچ کس نبود تو جاده.
کورد ها همیشه تو ذهن من نمونه دیگه ای بودن. شاید برای راحتی در رابطه با اونها بوده. من تا همین چند سال پیش خون گرم تر از لور ها و طرف های شوش و اهواز ندیده بودم ولی امسال دیدم..

کافی بود دو نمه فارسی حرف بزنی. تا شماره تلفنت رو ازت نمی گرفتن ول کنت نبودن!
خیلی خوب بود..
امتیاز: 0 0
حسام
سه‌شنبه 24 فروردین‌ماه سال 1389 ساعت 06:29 ب.ظ
چه سفر خوبی رفتی. ما چند سال پیش این مسیر رو رفتیم ولی نه تا مهاباد... اعجاب برانگیزه.
پاسخ:
همه چیزش جالب و زیباست. بی نمونه.
به کل هر جایی از ایران یه جورایی زیبایی ویژه خودش رو داره..
کوردستان هم همین طور...
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد